آغاز پایه گذاری صنعت ماشینی در ایران را می توان به زمان صدارت امیرکبیر مربوط دانست.درباب ترویج صنایع در ایران٬امیر کبیر بود که صنایع جدید اروپا را باید با احداث کارخانجات در خود ایران رواج داد و به عبارت دیگر احتیاجات مادی جدید را که لوازم تمدن اروپا می باشد در داخل کشور فراهم نمود.او ضمنا تشویق صنایع ملی را جزء اساسی برنامه اقتصادی خود قرار داده بود و از کارخانه هایی که به اهتمام وی احداث گردید دو کارخانه شکرسازی در شهر ساری بود شکر مازندران را تصفیه می کرد.کارخانه بلورسازی در تهران و قم و اصفهان در سال 1267 ق٬کارخانه چینی سازی در اراک٬تهران و شهرقم٬کارخانه کاغذسازی در بیرون دروازه دولت که کاغذ مرغوبی به نام کاغذ امیری تولید می کرد.کارخانه ریسمان ریسی بزرگی به طول و عرض 60 ذرع در تهران و کارخانه چلواربافی در راه تهران به شمیران.میرزا تقی خان برای بسط صنایع اروپایی در ایران جمعی از هنرمندان و صنعتگران را در سال1267ق٬تحت سرپرستی حاج میرزا محمد تاجز تبریزی به مسکو به پطرز بوغ روانه ساخت تادر آنجا آموزش ببیند.میرزا تقی خان در تهیه صنایع خارجه در ایران کوشا بود و از آن جمله ساختن سماور و کالسکه می باشد که به همت وی تهیه و در ایران رواج گرفت.امیرکبیر نه تنها تولید صنایع خارجه را در ایران متداول کرد بلکه علاقه بی حد به توسعه و رونق دادن صنایع ملی ایران داشت.اما سرانجام تلاش های امیرکبیر٬صدراعظم دوراندیش و وطن خواه ایران در جهت حمایت از یک اقتصاد ملی و بورژوازی ایران نیز به جایی نمی رسد و تاثیرات آن به سرعت محو می شود.متاسفانه پس از قتل امیرکبیر و تداوم استبداد و خودکامگی زمامداران و نفوذ استعمارگران٬بیشتر تلاش های مربوط به توسعهی صنعتی کشور مجددا با شکست مواجه گردید.